Get Out
Get Out toont, zoals veel hedendaagse films, dat proto-politiek bewustzijn zich vooral uit in een gevoel van paranoia . Een kruipend gevoel dat alles dat iedereen als volstrekt normaal ziet eigenlijk niet pluis is. En daarbij hoort de twijfel: het gevoel dat het eigenlijk toch volstrekt normaal is, maar dat het subject die het als onpluis ervaart zelf niet goed bij het hoofd is. Deze modus is goed weer te geven in hedendaagse cinema & tv (zie Fight Club, Mr Robot, etc) zolang de film / serie niet eindigt. Closure veronderstelt oplossing. Keuzes. De kracht van Get Out zit hem in het feit dat de film, zodra het een oplossing moet bieden, een genrebreuk lijkt te maken. Het sociaal-realisme maakt plaats voor de logica van de slasher / vergezochte thriller die alleen 'werkt' als de kijker bereid is tot een 'suspension of disbelief' - d.w.z. als je de vraag over de 'waarheid' opschort.